Αντίδραση στο τέρας του φόβου

(…) ο κόσμος προχωράει μαθηματικά στη εκμηδένισή του. Γιατί δεν είναι που σταμάτησε να φοβάται, αλλά που συνήθισε να φοβάται.

Το τέρας έχει αρχίσει να κυκλοφορεί. Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η ανοχή, πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοηθά να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος, που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά.

Mάνος Χατζιδάκις

 

Αναρωτιέμαι… Αυτή την εποχή, όπου όλα τριγύρω μας σπέρνουν φόβο για τη ζωή μας, τρόμο για το μέλλον μας, ανασφάλεια για την εξέλιξή μας, πόσο επίκαιρα είναι τα παραπάνω λόγια του Μάνου Χατζιδάκι.

Η κατεστημένη συνθήκη καταρρέει και, ασθμαίνοντας, οι έχοντες και κατέχοντες κάνουν ό,τι περνά από το μυαλό τους για να συνεχίσουν αυτή την κατάσταση.

Ενώ όμως το τέρας του φόβου απλώνει τα πλοκάμια του παντού και μεγαλώνει, κάποιοι συσπειρώνονται και αντιστέκονται.

Η νέα συνθήκη γεννιέται… Και εκεί, η χαρά της δημιουργίας, η δράση συλλογικοτήτων, ο στοχασμός και η επικοινωνία ανήσυχων πνευμάτων γεννούν τη νέα συνείδηση.

Αντιστέκονται από κοινού στην όλο και αυξανόμενη έλλειψη ελευθερίας και έκφρασης λόγου, ανταλλάσουν σκέψεις και προβληματισμούς, αρνούνται την κατανάλωση και τις υλιστικές σειρήνες της εποχής μας, αγκαλιάζουν το «νέο» που ανατέλλει…

Με συνέπεια, αφοσίωση και αυταπάρνηση βρίσκονται εκεί όπου ο συνάνθρωπος έχει ανάγκη. Έτοιμοι να προσφέρουν! Διότι τόση σκοτεινιά δεν αντέχεται! Άλλωστε και στις πιο ζοφερές στιγμές της ανθρώπινης ιστορίας πάντα αντιστάσεις γεννιούνται, ετοιμάζοντας τη διάδοχη κατάσταση…

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΕΝΤΡΟΥ ΑΝΩ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

Στην αρχή των μνημονίων, το 2010, πέρασα δίπλα από ένα ισόγειο μικρό κατάστημα στους Αμπελόκηπους, όπου μπαινόβγαινε κόσμος. Πλησίασα να δω τι συμβαίνει και είδα ηλικιωμένες κυρίες να έχουν απλώσει τα φαγητά τους σε έναν πάγκο και να μοιράζουν φαγητό σε μητέρες που έφθαναν με τα παιδάκια τους και με χαμηλωμένο βλέμμα έπαιρναν τη μερίδα τους και απομακρύνονταν. Πιο ’κεί, κάποιοι μοίραζαν τετράδια, μαρκαδόρους, βιβλία στα παιδιά… Ρώτησα να μάθω τι συμβαίνει και με ενημέρωσαν ότι ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αμπελοκήπων των Αθηνών, ιδρυθείς το 1959, με πολλά μέλη στο ενεργητικό του, αγωνίζεται για πολιτιστική, περιβαλλοντική και κυρίως κοινωνική δράση στην περιοχή. Εκείνη την εποχή σιτίζονταν 450 οικογένειες. Μέλη του συλλόγου μαγείρευαν κάθε μέρα και έφερναν το φαγητό τους για να το προσφέρουν σε αυτές τις οικογένειες. Στην πορεία, ήρθαν και άλλα μνημόνια, ο Έλληνας είδε το εισόδημά του να συρρικνώνεται δραματικά. Οι οικογένειες σε ανέχεια υπερπολλαπλασιάστηκαν και όσοι ήθελαν να προσφέρουν, δεν μπορούσαν πια…

Το 2013 έκλεισε το κατάστημα.

Η προσφορά όμως συνεχίζεται στη γειτονιά. Ο Σύλλογος προσπαθεί με κάθε τρόπο και μέσο να στηρίξει πολιτιστικά, κοινωνικά, πολιτικά και περιβαλλοντικά την περιοχή.

Θέληση και διάθεση σαφώς υπάρχουν, όσο κι αν η πολιτεία κωφεύει στις συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες της κοινωνίας. Εκείνοι επιμένουν και συνεχίζουν με ισχνούς πόρους και πολύ εθελοντική εργασία.

Πρόσφατα, ο Σύλλογος διαμαρτυρήθηκε για άδικες απολύσεις ιατρών στα νοσοκομεία της περιοχής (π.χ. στις 26 Μαρτίου 2021 και με τις πολλές ελλείψεις της δημόσιας υγείας εξαιτίας της πανδημίας, απολύθηκε ο ακτινολόγος Κώστας Καραχιάς από τον Άγιο Σάββα).

Ο Σύλλογος καταδικάζει την αστυνομική βία που υφίστανται οι πολίτες της χώρας μας, όπως τελευταία με τα γεγονότα της Νέας Σμύρνης, οργανώνοντας στις 8 Μαρτίου 2021 ειρηνική πορεία στο Μετρό Πανόρμου με την συμμετοχή πολλών κατοίκων της περιοχής, όπου όμως και πάλι υπήρξαν επεισόδια. Όπως αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους: « Συγκεκριμένα υπήρξε ένα όργιο τρομοκράτησης στα γύρω στενά απέναντι σε όποιον/όποια κυκλοφορούσε, καθώς και φθορές σταθμευμένων αυτοκινήτων και αήθη συμπεριφορά και φρασεολογία εκ μέρους των αστυνομικών δυνάμεων καταστολής».

Ο ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ είναι – όπως οι ίδιοι παρουσιάζονται – «μια αυτοδιαχειριζόμενη δράση, όπου όσοι συμμετέχουν ευνοούνται. Όλοι είναι ίσοι γύρω από την κατσαρόλα, μαγειρεύουν μαζί και τρώνε από το ίδιο φαγητό. Για να γίνει ένα μαγείρεμα όμως, έχει ήδη προηγηθεί μια κινητοποίηση άλλων ανθρώπων, οι οποίοι έκαναν γνωστή τη δράση στους φίλους τους, στο σχολείο των παιδιών τους, στον αθλητικό σύλλογο της περιοχής τους, στο μπαράκι της γειτονιάς, στους συναδέλφους τους, και μετά κάποιοι άλλοι άνθρωποι οργάνωσαν μια εκδήλωση, κάποιοι το επικοινώνησαν στο Fb, σχεδίασαν μια αφίσα, διοργάνωσαν ένα πάρτι, μία συναυλία, μια παράσταση, κάλεσαν τους γνωστούς τους. Μετά κάποιοι άλλοι άνθρωποι πήγαν στην εκδήλωση και πρόσφεραν είδη και τρόφιμα μαζί με άλλα καλούδια που τους φόρτωσαν κάποιοι άλλοι άνθρωποι που βοηθούν εξ αποστάσεως. Έτσι δημιουργείται μια αλληλεπίδραση, επικοινωνία και κινητοποίηση διαφόρων ανθρώπων και ειδικοτήτων που τελικά συνεργάζονται για ένα κοινό σκοπό».

Σε πείσμα των δεινών της εποχής μας, συλλογικότητες δρουν στην Αθήνα, στον Πειραιά και σε πολλές γειτονιές της ευρύτερης Αττικής.


Πρόσφατα είδαμε στο ντοκιμαντέρ «ΠΑΡΟΝΤΕΣ» του Γιώργου Αυγερόπουλου (παραγωγή 2020) με θέμα τη διαχείριση της πανδημίας στην χώρα μας, μια ομάδα νέων ανθρώπων να στηρίζει τους τοξικομανείς του κέντρου της Αθήνας κατά τη διάρκεια της καραντίνας με ό,τι χρειάζονται (καθαρές σύριγγες, φάρμακα, τρόφιμα, ρουχισμό, κουβέρτες) δίνοντας ουσιαστικό νόημα στις λέξεις «ανθρωπιά» και «αλληλεγγύη».

Άλλη συλλογικότητα εθελοντών, με όνομα ΑγκαλιάΖΩ, στέκεται δίπλα στους καρκινοπαθείς στον Άγιο Σάββα προσφέροντας τη φιλία τους, από τη διάγνωση της νόσου έως την αποθεραπεία ή το τέλος.

Άλλες ομάδες προσφέρουν ψυχαγωγία στις φυλακές, στα αναμορφωτήρια, στα ψυχιατρεία και όπου ο ανθρώπινος πόνος περισσεύει.

Και άλλες συσπειρώσεις ανθρώπων: Γυναικείες ομάδες αντισεξιστικού χαρακτήρα που μοιράζονται τα βιώματά τους και αντιδρούν στην πατριαρχία, συλλογικότητες της LGBTQ+ κοινότητας, εθελοντές που βοηθούν τους μετανάστες με νομικές, ιατρικές, κοινωνικές παροχές. Σε όλα τα ανοικτά κοινωνικά μέτωπα υπάρχουν άνθρωποι που συλλογικοποιούνται, για να δημιουργήσουν νέες κοινωνικές σχέσεις εκτός συστήματος, οι οποίοι επικοινωνούν ισότιμα με οριζόντιες διαδικασίες, αναλαμβάνοντας όλοι ευθύνες και αρμοδιότητες.

Η δράση αυτή που χρόνια τώρα συμβαίνει στην Αθήνα δυναμικά επεκτείνεται σε όλη την ελληνική επικράτεια. Ενδεικτικά αναφέρω τις συλλογικότητες Ελεύθερα Νερά και την Ανεξάρτητη Πηλιορείτικη Ομάδα Δράσης στις Σταγιάτες, οι οποίες αγωνίζονται να παραμείνει η πηγή του νερού στις Σταγιάτες Μαγνησίας στους κατοίκους του χωριού και να μην «ενοικιαστεί» ως πρώτη ύλη της γειτονικής βιομηχανίας αναψυκτικών.

Κατά τον ίδιο τρόπο, πλήθος συλλογικοτήτων δρουν σε διάφορες πόλεις του κόσμου, Νέα Υόρκη, Βερολίνο, Άμστερνταμ, Βιέννη, Βρέμη, Μασσαλία κτλ., άνθρωποι συσπειρώνονται και παρεμβαίνουν εθελοντικά στις κοινωνικές δομές στηρίζοντας τον συνάνθρωπό τους.

Α.Γ.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *